We survived

Oef, de opvoeringen van Het jaar van de Rat zijn voorbij, en we zijn ze toch goed doorgekomen. We zitten nu op café om alle stress weg te spoelen (en ja, ik zit dus gezellig op internet, sociaal als ik ben).

We speelden dus twee dagen, gisteren en vandaag. Dat is wel raar: je leeft helemaal naar die eerste voorstelling toe, het is geweldige stress omdat alles op de repetities nog mis loopt, regisseurs (ja, twee) die kwaad moeten worden, je ziet alles mis gaan, en dan is het acht uur, zit de zaal vol (hoop je toch), en moet je die eerste zin zeggen…

En vanaf dan loopt het allemaal los. Oké, je vergeet wel eens een halve zin, je twijfelt of je nu de emoties er niet te dik aan het opsmeren bent (maar is het nog wel duidelijk genoeg?), je ziet geen steek (tja, de middeleeuwen, toen droegen de mensen nog geen brillen hé), maar ja, je hebt het voldoende geoefend op de repetities (tot in den treure zelfs), dus dat lukt wel. En als het niet lukt, wat maakt het uit? De meeste fouten merken ze in het publiek toch niet.

Enfin, dit jaar was het dan toch weer een beetje anders. Om toch eens te weten waar we staan hebben we een jury uitgenodigd van Opendoek, de overkoepelende organisatie van amateurtheatergezelschappen waar wij ook lid van zijn. Die zijn beide dagen gekomen, met telkens een ander team van drie juryleden. Gisteren hebben ze een aantal opmerkingen gegeven waar we vandaag nog hebben proberen te letten, maar de ploeg van vandaag wilt eens terugkomen waar heel de groep bij is om haar opmerkingen te geven. ’t Is een beetje raar: wij hebben ons altijd geamuseerd (en dat is volgens mij een van de belangrijkste doelstellingen), maar is dat nu ook artistiek iets waard?

Enfin, deze productie is nu voorbij. Het zal raar zij, dat ik nu maandagavonden thuis kan doorbrengen. Alhoewel: we hebben nog een tweede stuk gepland voor mei, en daar moet nog alles voor gebeuren. Frederik, die samen met zijn vrouw Annelies het afgelopen stuk heeft geregisseerd, heeft nu gemerkt dat hij ook in tijdsnood begint te geraken, en zou de fakkel willen doorgeven. Aan Lotte en mij, want wij hadden eerst laten weten dat we wel wilden ondersteunen. Hmm, dat verandert de zaak natuurlijk. Lotte wilt daarbij zelf nog een redelijke rol spelen, en ik heb ook niet zoveel toneelervaring, dus ik ben benieuwd of dat gaat lukken. Het zal alleszins snel moeten gaan, want tot mei is er niet meer zoveel tijd…

2 Reacties to “We survived”

  1. Peter Dedecker Says:

    Ohla, Jan de regisseur, cool!

  2. Kneltonen « Iemand anders Says:

    […] Zoals gezegd verzorgen Lotte en ik deze keer de regie. Voor ons beiden is het de eerste keer dat we regie doen, dus is het nog een beetje zoeken om de juiste stijl te vinden. Waar Frederik en Annelies vertrokken vanuit een duidelijk beeld hoe alles er uit moet zien, hebben wij op voorhand veel minder in ons hoofd. Het zoeken met de groep is wel leuk, maar zal dat op zo’n korte tijd tot een goed resultaat leiden? […]

Reacties zijn gesloten.


%d bloggers op de volgende wijze: