Archive for the ‘S.O.S.’ Category

Kneltonen

13 maart 2007

Kaat en Co is bezig (drama! er is net iemand overleden!), dus weer tijd voor een nieuwe post. Deze keer over de repetities van ons nieuwe stuk, dat we eind mei hopen te brengen. Niet veraf meer, dus zal het vlot moeten lopen. Voor de acteurs die hier meelezen: dat betekent dat de tekst snel gekend zal moeten zijn!

Na een meer dramatisch stuk vorige keer, brengen we nu iets luchtig: De ingebeelde zieke van Molière. In dat stuk wordt er goed gelachen met de geneeskunde en zelfingenomen dokters, ideaal dus om tijdens de verkiezingsweek van Miezerik te brengen.

Zoals gezegd verzorgen Lotte en ik deze keer de regie. Voor ons beiden is het de eerste keer dat we regie doen, dus is het nog een beetje zoeken om de juiste stijl te vinden. Waar Frederik en Annelies vertrokken vanuit een duidelijk beeld hoe alles er uit moet zien, hebben wij op voorhand veel minder in ons hoofd. Het zoeken met de groep is wel leuk, maar zal dat op zo’n korte tijd tot een goed resultaat leiden?

We zijn nu voorlopig nog door alle scènes aan het lopen om te kijken hoe we die willen brengen, en te weten waar de moeilijkheden gaan zitten. Een eerste werkpunt ligt bij onze hoofdrolspeler. Nico kan acteren, hij heeft al in een aantal voorstellingen meegedraaid, maar hij komt uit Helchteren. En nu weet ik niet of u mensen van Helchteren kent, maar die kunnen blijkbaar hun klemtonen op vreemde plaatsen leggen. Als je gewoon met hem praat merk je het niet, maar in dit stuk moet hij erg veel praten, en dan kan het voor het publiek misschien wel opvallen. We willen de aandacht zoveel mogelijk bij het stuk houden, dus daar gaan we nog een beetje aan schaven. Maar goed, daar komen we wel door. Ze gaan ‘m thuis gewoon niet meer verstaan nadat Lotte en ik hem eens goed onder handen hebben genomen!

Ik zeg nu wel dat Lotte en ik de regie doen, maar eigenlijk zijn er meer mensen mee bezig. Frederik is nog altijd bereid om zo nu en dan een handje toe te steken en raad te geven, maar ook Niels en Adam hebben al regelmatig nuttige tips gegeven. Niels zal waarschijnlijk de proloog en epiloog onder handen nemen, iets waar hij zich helemaal in uit kan leven.

Nog een interessante vraag is hoe we dit met Sabam gaan regelen. Op de originele tekst staat uiteraard geen auteursrecht meer (Molière is in 1673 overleden, toevallig toen hij met Le malade imaginaire op de planken stond). Maar ja, wij gaan het natuurlijk niet in het Frans opvoeren. Frederik heeft daarom een aantal bestaande vertalingen samengesmeed tot één nieuwe tekst. Enfin, het maakt voor ons niet zoveel uit, want door onze lage ticketprijs betalen wij toch altijd maar het forfait van 50 euro per voorstelling.

Maar goed, Koppen is begonnen, over Citibank die snel krediet geven. Wel interessant om te zien hoe ze zich er uit proberen te praten. Ik heb zelf een kredietkaart van Citibank gekregen met een limiet van 750 euro. Het enige wat ik moest voorleggen was mijn studentenkaart. Een inkomen was niet nodig. Maar goed dat ik ‘m bijna nooit gebruik, en zeker niet om geld uit te geven dat ik nog niet heb…

Advertenties

We survived

14 februari 2007

Oef, de opvoeringen van Het jaar van de Rat zijn voorbij, en we zijn ze toch goed doorgekomen. We zitten nu op café om alle stress weg te spoelen (en ja, ik zit dus gezellig op internet, sociaal als ik ben).

We speelden dus twee dagen, gisteren en vandaag. Dat is wel raar: je leeft helemaal naar die eerste voorstelling toe, het is geweldige stress omdat alles op de repetities nog mis loopt, regisseurs (ja, twee) die kwaad moeten worden, je ziet alles mis gaan, en dan is het acht uur, zit de zaal vol (hoop je toch), en moet je die eerste zin zeggen…

En vanaf dan loopt het allemaal los. Oké, je vergeet wel eens een halve zin, je twijfelt of je nu de emoties er niet te dik aan het opsmeren bent (maar is het nog wel duidelijk genoeg?), je ziet geen steek (tja, de middeleeuwen, toen droegen de mensen nog geen brillen hé), maar ja, je hebt het voldoende geoefend op de repetities (tot in den treure zelfs), dus dat lukt wel. En als het niet lukt, wat maakt het uit? De meeste fouten merken ze in het publiek toch niet.

Enfin, dit jaar was het dan toch weer een beetje anders. Om toch eens te weten waar we staan hebben we een jury uitgenodigd van Opendoek, de overkoepelende organisatie van amateurtheatergezelschappen waar wij ook lid van zijn. Die zijn beide dagen gekomen, met telkens een ander team van drie juryleden. Gisteren hebben ze een aantal opmerkingen gegeven waar we vandaag nog hebben proberen te letten, maar de ploeg van vandaag wilt eens terugkomen waar heel de groep bij is om haar opmerkingen te geven. ’t Is een beetje raar: wij hebben ons altijd geamuseerd (en dat is volgens mij een van de belangrijkste doelstellingen), maar is dat nu ook artistiek iets waard?

Enfin, deze productie is nu voorbij. Het zal raar zij, dat ik nu maandagavonden thuis kan doorbrengen. Alhoewel: we hebben nog een tweede stuk gepland voor mei, en daar moet nog alles voor gebeuren. Frederik, die samen met zijn vrouw Annelies het afgelopen stuk heeft geregisseerd, heeft nu gemerkt dat hij ook in tijdsnood begint te geraken, en zou de fakkel willen doorgeven. Aan Lotte en mij, want wij hadden eerst laten weten dat we wel wilden ondersteunen. Hmm, dat verandert de zaak natuurlijk. Lotte wilt daarbij zelf nog een redelijke rol spelen, en ik heb ook niet zoveel toneelervaring, dus ik ben benieuwd of dat gaat lukken. Het zal alleszins snel moeten gaan, want tot mei is er niet meer zoveel tijd…

Ophanging van een koperblazer

30 januari 2007


Wie meer wil zien, is altijd welkom op 12 of 13 februari, op de Agora van de UHasselt. Of dit deel er ook tussen zal zitten, kan ik echter niet garanderen…

Een nieuwe start

29 januari 2007

Lekker duffe titel is me dat zeg. Enfin, we zijn dan toch echt (opnieuw) gestart. Een eigen blog. Op aanraden van Peter, die precies ook wou weten waar ik zo allemaal mee bezig ben. Wel, ’t is hier een goed moment om daar eens een overzicht van te maken, want ik weet het zelf allemaal niet meer zo goed.

Om te beginnen: mijn studies. Wat doe ik nog allemaal? Wel, om afgestudeerd te raken moet ik nog 20 studiepunten in mijn bachelor behalen, en 40 in mijn (gelukkig éénjarige) master.

Die bachelor-punten vul ik op met een eindwerk (12 studiepunten), Wetenschapsfilosofie (3), Creativiteit (3) en Ondernemerschap (3). Samen 21 studiepunten, dus ééntje op overschot, maar dat schenken we aan het goede doel.

Die master zou ik moeten halen met een thesis (20), een stage (5), Informatievisualisatie (5), Databasesystemen (5), en Web-informatiesystemen (5). Dat ik nog zoveel punten in mijn bachelor-traject heb staan, is omdat ik Datamining (5), dat ik twee jaar geleden als bachelor-student heb gedaan, mocht doorschuiven naar mijn master. Hoera voor de flexibilisering!

En hoe gaat dat allemaal lukken? Wel, ik hoop zo snel mogelijk van alle examen-vakken af te zijn. Wetenschapsfilosofie was enkel een paper, en dat ging goed (lijkt mij). Infovis was een paper en een mondeling examen, en hoewel ik ervoor vreesde, denk ik dat ik daar ook van af moet zijn. Idem voor Databasesystemen. Creativiteit is het vreemdste vak dat ik ooit gevolgd heb, daar heb ik overmorgen nog een examen van, maar ook dat zou geen probleem mogen geven. Van al die zaken krijg ik binnenkort mijn uitslag, en dan weten we meer.

In het tweede semester heb ik dan nog Web-informatiesystemen. Dat is in seminarie-vorm, dus verplichte aanwezigheid, iets wat vorig jaar niet lukte. Mijn schuld, dat zou dit jaar moeten lukken. Ondernemerschap is volgens Jelle iets wat op één weekje wordt gegeven, dus dan maak ik daar ook even tijd voor. ’t Is samen met de biomedici, dus dat kan nog leuk worden (mijn ervaring met de economen in Creativiteit was alvast positief). Bij Wetenschapsfilosofie zaten we met de biologen en de wis-, natuur- en scheikundigen samen, dus zou ik nog met die van geneeskunde moeten samenzitten om de cirkel rond te maken.

Voorlopig genoeg gezeverd over mijn studies, op naar het volgende onderwerp.

Dat is eerst i-City, en meerbepaald de programmeermarathon die we dit weekend houden. Z33 stelt tijdens het cultuurweekend Hasselt Shots haar lokalen open voor iedereen die er iets leuks wilt gaan doen. Ik dacht meteen terug aan de programmeernachten die we een aantal keren met de werkgroep Location Based Services hebben gedaan, en lanceerde het idee om er een programmeermarathon te houden. Op vrijdagavond krijgen we een opdracht, op zondagavond moet het af zijn. Het leuke is dat er bijna niets vast ligt. Ik moest een groep samenstellen zonder te kunnen zeggen wat de technische vereisten waren. We hebben dan gewoon de grootste gemene deler genomen, en uiteindelijk gaan we iets met PHP (server-side) en .NET (client-side) ineen proberen te boksen. Ik ken zelf nog niet zoveel .NET, maar ten tijde van Dwars Door Hasselt heb ik ook nog een GPS-tracker bij elkaar kunnen schrijven, dus dan moet dit ook maar lukken.

Voor die marathon moet ik nog een hoop doen, dat hoop ik vandaag rond te krijgen. Ach, project management (management in het algemeen), dat is nog een werkpuntje 🙂

Over twee weken sta ik ook op de planken: Students on Stage is dit jaar in overdrive gegaan, en brengt twee volledige stukken. Op 12 en 13 februari spelen we Het jaar van de Rat, waarin ik één van de hoofdrollen voor mijn rekening neem. Allemaal geweldig, al zal ik nog moeten zien hoe ik mijn rollende spierbollen zal faken. Enfin, toneel is nep, dat weet toch iedereen?

En dan om af te sluiten (tenzij er mij seffens weer iets binnenvalt): ik ga werken! Lijk de grote mensen! Christophe en Bart, die ik beiden ken van i-City, hebben hun bestaande bedrijfjes samengeklutst, en Lithium is daaruit ontsproten. Het werk groeit hun boven het hoofd, dus ga ik een drietal dagen in de week mijn diensten aanbieden. Ik moet nog uitzoeken hoe dat praktisch (juridisch en fiscaal) allemaal in zijn werk moet gaan, maar waarschijnlijk word ik gewoon zelfstandige in bijberoep, waarbij mijn hoofdberoep dus mijn studie is. Om maar te zeggen: dat diploma, dat komt er nog wel aan.

Goh Peter, ik heb honger jongen. Ik stop nu, maar zal hopelijk van hieruit verder gaan!

We zijn geweldig

26 september 2006

Voor een eerste keer is het gisteren wel goed gegaan. Sara kende haar tekst wel beter dan ik, maar we hebben er ons toch nog door getrokken. ’t Is wel weer raar om terug al die opmerkingen te krijgen, maar we doen het natuurlijk om te verbeteren. Volgende week moet het lukken zonder naar de tekst te loeren. Al bij al heb ik niet zo’n grote lappen tekst (en zijn er enkele scènes waar we niet in voorkomen), dus dat zou geen te groot probleem mogen zijn.

Voor het decor zijn de eerste ideetjes, na het reusachtige kasteel van vorig jaar, iets eenvoudiger. De zwarte doeken gebruiken we opnieuw om de achtergrond af te schermen, en dan witte doeken ervoor waartegen we kunnen projecteren. Daar maken we dan de echte, wisselende achtergrond van (de stad, het bos…). Hoe we dat technisch allemaal gaan aanpakken zien we nog wel, we moeten alleen zien dat we het niet gaan overengineeren. Eens bij de mannen van MAT langsgaan om te horen of die kunnen helpen. Ze zijn nu al allerlei constructies boven de agora aan het hangen, misschien dat we daar iets van kunnen gebruiken.

Straks eerste kennismakingsavond – benieuwd welke nieuwe gezichten we gaan zien!

Eerste repetitie

25 september 2006

Zodadelijk de eerste repetitie van ons nieuwe stuk, “Het jaar van de Rat”, door Wim Geysen. De opvoering is voorzien voor de week van de twaalfde februari. Ik speel dit jaar een van de grotere rollen, wat ook betekent dat ik meer tekst te onthouden heb. Laat dat nu net een van mijn minder sterke kanten zijn…

Maar goed, ik speel meestal samen met Sara en Peter, en die zijn volgens mij ook niet altijd even stipt in het blokken van hun teksten. Dan kunnen ze toch niet enkel over mij foeteren :-p